<<Լիակատար կյանքով ապրելու համար մայրենի լեզուն ոչ միայն պետք է սիրել աչքի լույսի պես, այլև իմանալ անսխալ, խորապես: Ամեն մի սերունդ իր ժողովրդի լեզուն ՝ որպես գործիք, որպես զենք, հղկում է, կատարելագործում և հարստացնելով փոխանցում հաջորդ սերնդին: Այդպես անենք և մենք. սիրենք, կատարելագործենք և հարստացնենք մեր հայրենի գանձը՝  մեր լեզուն>>(Ստեփան Զորյան):